Badania laboratoryjne

Badania laboratoryjne są bardzo pomocne w ustaleniu rozpo­znania, w przygotowaniu do operacji i w postępowaniu w okre­sie pooperacyjnym. Jak zaznaczono na wstępie, należy wykony­wać tylko badania najpilniejsze, wnoszące dodatkowe elementy do rozpoznania i oceny stanu chorej. Nie należy tracić cennego czasu na wykonywanie badań, których wartość jest problema­tyczna i nie wnosi istotnych danych do rozpoznania. Badania laboratoryjne nigdy nie mogą zastąpić wnikliwego i dokładnego badania klinicznego. Badania te mają wartość wówczas, jeżeli są powtórzone co najmniej dwukrotnie w ciągu krótkiego czasu. Wyniki badań powinny być interpretowane w powiązaniu ze stanem klinicznym chorej.

  1. Oznaczanie grupy krwi i czynnika Rh.
  2. Badanie składu morfologicznego krwi i hematokrytu. Na­leży pamiętać o obniżonym hematokrycie i fizjologicznej niedo­krwistości u ciężarnych. Leukocytoza w ciąży jest zjawiskiem
    częstym. Przesunięcie wzoru odsetkowego krwinek białych w le­wo (obecność krwinek młodych) towarzyszy ostrym procesom zapalnym, a w ciąży może być wyrazem zatrucia ciążowego. Wzrost hematokrytu w ciąży sugeruje zagęszczenie krwi w na­stępstwie odwodnienia ustroju, zapalenia trzustki, zapalenia otrzewnej, niedrożności jelit. Obniżanie się hematokrytu, zawar­tości hemoglobiny, liczby krwinek czerwonych świadczy o czyn­nym krwawieniu.
  3. Oznaczanie elektrolitów w surowicy krwi jest pomocne w ocenie deficytu jonowego, pomaga przy ich wyrównywaniu (patrz zasady leczenia ostrych chorób narządów jamy brzusznej).
  4. Oznaczanie poziomu enzymów w surowicy krwi: diastaza orma do 32 j. Wohlgemutha) ? podwyższenie obserwuje się zapaleniu dróg żółciowych, perforacji wrzodu żołądka lub dwuastnicy, niedrożności jelit oraz bardzo wysokie wartości, osiąga­jące 512 j. Wohlgemutha w ostrym krwotoczno-martwiczym za­paleniu trzustki; lipaza ? znaczny wzrost w ostrym zapaleniu trzustki; transaminaza pirogronowa i szczawiowooctowa ? wzrost świadczy o martwicy narządowej.
  5. Oznaczanie poziomu bilirubiny w surowicy (norma do 1 mg?/o) ma znaczenie rozpoznawcze i rokownicze w chorobach wątroby i dróg żółciowych.
  6. Badanie gazometryczne krwi pozwala na ocenę zaburzeń oddechowych i równowagi kwasowo-zasadowej, co jest bardzo pomocne dla anestezjologa w jego postępowaniu.
  7. Oznaczanie poziomu glukozy we krwi (norma 80?120 mg%).
  8. Oznaczanie poziomu mocznika i kreatyniny we krwi pozwa­la na orientacyjną ocenę czynności i wydolności nerek.
  9. Badanie moczu.
  10. Badanie biochemiczne i morfologiczne płynu uzyskanego w czasie nakłucia jamy otrzewnej.
  11. Badanie bakteriologiczne wydzieliny z pochwy, ujścia szyj­ki macicy i cewki moczowej.
  12. Badanie elektrokardiograficzne powinno być wykonane w tych przypadkach, kiedy w wywiadzie chora podaje przebyte lub istniejące choroby serca.
Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.