Niedrożność czynnościowa

Niedrożność porażenna powstaje bez przyczyny mechanicznej,, a spowodowana jest zahamowaniem perystaltyki całego jelita. Przyczyną tego stanu jest zaburzenie mechanizmu regulującego perystaltykę i napięcie jelit, prowadzące do porażenia czynności nerwów i mięśni jelitowych. Według utrzymujących się dotąd starych poglądów, ma być ona wynikiem wzmożonego napięcia układu współczulnego. Bez względu na istotę tych zaburzeń, zawsze jest ona tylko skutkiem innych pierwotnych przyczyn. Powstaje na drodze odruchu nie tylko z narządów jamy brzusz­nej, ale i dalej położonych (złamanie kręgu, złamanie dolnych żeber z odczynem opłucnowym lub Bez niego, złamanie miednicy, wylew krwi do przestrzeni pozaotrzewnowej, zapalenie opłucnej, płuc, kolka żółciowa, nerkowa). Często przyczyną są zabiegi operacyjne w jamie brzusznej, wylew krwi do jamy otrzewnej, uwięźnięcie sieci, skręty sieci, skręt jajnika, mocznica, czynniki toksyczne, zaburzenia metaboliczne (niedobór białek i elektroli­tów, zwłaszcza potasu). Najczęstszym powodem niedrożności porażennej jest zapalenie otrzewnej.

Objawy. W obrazie klinicznym dominuje wzdęcie brzucha, któremu towarzyszą bóle o miernym nasileniu. Jeśli istnieje sil­ny ból, spowodowany jest raczej samą przyczyną niedrożności (uraz, kolka, toczący się proces zapalny). Narastającemu wzdę­ciu towarzyszą zwykle wymioty, najpierw zawartością żołądka, potem żółciowe, a w okresie późnym występują brunatne wy­mioty kałowe. Szmerów jelitowych nie ma w ogóle albo słyszy się je tylko pod wpływem lekkiego uderzania w powłoki brzu­cha jako bardzo charakterystyczne, pojedyncze, dźwięczne plus­kania (puknięcia). Chory ma uczucie rozpierania i gniecenia w brzuchu. Brzuch jest równomiernie wzdęty, nieco napięty i bolesny. Stan ogólny chorego zależy od podstawowej choroby, powodującej niedrożność. Tętno jest zwykle nieco przyspieszone, język podsychający, oddech jest utrudniony wskutek uniesienia przepony przez gazy. W badaniu rentgenowskim widoczne są liczne bańki gazu rozmieszczone dość równomiernie w całym jelicie cienkim, pętle jelit są miernie wzdęte, niekiedy widać pojedyncze poziomy płynu. W miarę trwania niedrożności stan chorego pogarsza się wskutek zaburzeń wodno-elektrolitowych i zaburzeń krążenia. Długo trwające wzdęcie prowadzi do uszko­dzenia ściany jelita z następczym przenikaniem drobnoustrojów do jamy otrzewnej. Rozwija się wówczas zapalenie otrzewnej ze wszystkimi jego objawami. Do takiego przebiegu dochodzi tylko wyjątkowo przy długotrwałych niedrożnościach porażennych. Dlatego też należy zwrócić uwagę na konieczność wszechstron­nego badania chorych, u których na pierwszy plan wysuwają się objawy ze strony brzucha. Ogólnie znanym faktem jest trzy do czterech dni trwająca cisza po zabiegu operacyjnym w jamie brzusznej. Jeżeli nie wystąpi powikłanie w postaci zapalenia otrzewnej, stan ten samoistnie ustępuje, jeżeli jednak przyczyną niedrożności porażennej jest zapalenie otrzewnej, wówczas nie­drożność nie ma skłonności do ustępowania i rozwija się równoległe ze zmianami zapalnymi w otrzewnej.

Różnicowanie niedrożności porażennej i mechanicznej jest nie­kiedy bardzo trudne, zwłaszcza gdy objawy niedrożności wy stępują na 4?5 dzień po operacji brzucha i można je mylnie tłumaczyć przedłużającym się okresem niedrożności porażennej W. tych przypadkach należy dokładnie przeanalizować objawy i przeprowadzić dodatkowe badanie, które wykaże wczesną nie­drożność mechaniczną i skłoni do powtórnego zabiegu opera­cyjnego.

Leczenie niedrożności porażennej powinno być przyczynowe. Czasami w niedrożności porażennej, powstałej w następstwie zapalenia otrzewnej, zachodzi potrzeba wytworzenia przetoki jelitowej, aby spowodować odejście gazów i stolca.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.