Pooperacyjne zapalenie otrzewnej

Można wyróżnić trzy postacie pooperacyjnego zapalenia otrzewnej:

  1. Natychmiastowe, wczesne zapalenie otrzewnej, rozwijające się w okresie pierwszych 24 godzin po operacji. U chorego, stwierdza się przyspieszenie tętna, spadek ciśnienia, bladość skóry i sinicę obwodową, pobudzenie psychoruchowe, suchy język, gorączkę, wymioty, bóle brzucha, narastające wzmożenie napięcia mięśni brzucha i obronę mięśniową oraz wzdęcie brzucha. Stan chorego bardzo szybko się pogarsza. Najczęściej nie dochodzi do operacji ze względu na zejście śmiertelne.
  2. Opóźnione, pooperacyjne zapalenie otrzewnej, rozwijające się np. wskutek nieszczelności zespoleń jelitowych czy niedroż­ności mechanicznej jelita lub zbyt wczesnego usunięcia sączków pozostawionych w jamie otrzewnej. W 5 lub 6 dobie po operacji nagle pojawiają się bóle brzucha, wymioty, wzdęcie, objawy rozlanego zapalenia otrzewnej. Stan chorego gwałtownie się po­garsza. Wskazane jest jak najszybsze otwarcie jamy brzusznej, W okresie pooperacyjnym wystąpić może przetoka jelitowa lub ropień śródotrzewnowy jako powikłanie.
  3. Podostre, niekiedy przewlekłe pooperacyjne zapalenie otrzewnej, charakteryzujące się przyspieszeniem tętna, gorączką o torze hektycznym, wzdęciem brzucha, postępującym osłabie­niem, narastającą niewydolnością oddechową i krążenia, od­wodnieniem. Objawy te sugerują niedrożność jelit lub obecność ropnia w jamie otrzewnej. Wskazana jest wczesna operacja.
Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.