Poród przedwczesny zagrażający

Zagrożenie ciąży i poród przedwczesny (pomijając przyczyny natury położniczej) może nastąpić w związku z chorobą, z po­wodu której ciężarna była operowana, i z urazem operacyjnym.

Rozpoznanie porodu zagrażającego: wzmożone napięcie macicy, stawianie się macicy, niekiedy macica staje się „twarda jak kamień”. Ciężarna może odczuwać nieregularne, opasujące bóle podbrzusza wywołane skurczami macicy. Badanie we wzier­niku pochwowym wykazuje szyjkę macicy jeszcze sformowaną i zamknięte ujście zewnętrzne. Często pojawia się lekkie krwa­wienie ? plamienie z macicy. Taki obraz kliniczny uprawnia do rozpoznania: partus praematurus imminens, przy czym przy odpowiednim postępowaniu objawy grożącego porodu przed­wczesnego mogą się cofnąć.

Leczenie przedwczesnego porodu zagrażającego polega na podawaniu środków hamujących czynność skurczową macicy i leków uspakajających. Z dostępnych u nas środków na pierw­szym miejscu znajduje się 70% alkohol (etanol), podawany do­żylnie metodą kroplówkową w przeliczeniu 1,25 g na 1 kg cię­żaru ciała. Do środków hamujących skurcze macicy należą beta- -stymulatory układu adrenergicznego, przede wszystkim Partu­sisten, środek skuteczny, ale nie pozbawiony działań ubocznych.

Preparat ten podaje się w wolnej kroplówce dożylnej o składzie 1 amp. = 0,5 mg w 250 ml 5% glukozy lub bezpieczniej w 500 ml, z szybkością 15 kropel na minutę. Do działań ubocz­nych należy spadek ciśnienia, przyspieszenie tętna i kołatanie serca oraz niepokój ciężarnej. Antidotum: Isoptin podany do­żylnie. Należy podkreślić, że beta-stymulatory układu adrenergicznego hamują nie tylko czynność skurczową macicy, ale rów­nież perystaltykę jelit, pogłębiając niedrożność porażenną w pierwszych dniach po operacji. Stosowanie tych środków jest w tym czasie przeciwwskazane. Można je stosować dopiero po uzyskaniu trwałego pasażu jelitowego. Przeciwwskazaniem do stosowania Partusistenu jest nadczynność tarczycy i choroby serca. Aby uniknąć niepożądanego wystąpienia porodu, należa­łoby u każdej operowanej ciężarnej już zapobiegawczo stosować środki rozkurczowe, uspokajające i, w razie wskazań, hamujące skurcze macicy, niezależnie od leczenia zasadniczego w związku z operacją. Zagrożenie ciąży może nastąpić wskutek wysokiej ciepłoty ciała w okresie pooperacyjnym, która może wywołać spontaniczną czynność porodową. Przez właściwe podawanie antybiotyków i preparatów obniżających ciepłotę można zapo­biec szkodliwym skutkom przegrzania jaja płodowego. U cię­żarnych gorączkujących wskazane jest podawanie aspiryny jako środka przeciwgorączkowego, przeciwzakrzepowego i co jest mniej znane, jako leku hamującego syntezę prostaglandyn, sub­stancji wyzwalającej czynność skurczową macicy. Stosowanie lodu na skórę brzucha u ciężarnej nie jest wskazane. Oziębienie może wywołać skurcze macicy i stwarza ryzyko poronienia lub porodu przedwczesnego, a w ciążach zaawansowanych stwarza niebezpieczeństwo wewnątrzmacicznej zamartwicy płodu.

Jeżeli mimo racjonalnego postępowania nie udaje się po­wstrzymać czynności skurczowej i wywiązuje się poród przed­wczesny, to należy rozważyć, czy matka ma dostateczny zasób sił do urodzenia płodu siłami natury i czy płód jest zdolny do życia. W ciężkim stanie ogólnym matki, przy płodzie biologicz­nie niedojrzałym i niezdolnym do życia, zabiegiem najbardziej oszczędzającym jest cięcie cesarskie pochwowe (hysteiotomia vaginalis), które polega na przecięciu przedniej ściany szyjki macicy aż poza ujście wewnętrzne i ręcznym wydobyciu płodu i popłodu. Gdy stan ogólny matki nie budzi zastrzeżeń, poród należy przeprowadzić siłami natury w sposób najbardziej oszczę­dzający ciężarną, zgodnie z prawidłami położnictwa.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.