Wady rozwojowe narządu rodnego

Wady wrodzone narządu rodnego po­wstają wskutek defektów rozwoju przewo­dów kołośródnerczowych (Mullera) pod po­stacią agenezji przewodów płciowych lub nieprawidłowości w scalaniu tkanek lub ich kanalizacji. Jest to związane z wpływem czynników szkodliwych działających na płód w okresie jego organogenezy. Nieprawidło­wości rozwoju narządu rodnego mogą dać różne odmiany wad rozwojowych od zwy­kłego zarośnięcia błony dziewiczej w poje­dynczym narządzie rodnym do zarośnięcia dróg rodnych na różnej wysokości w narzą­dzie rodnym podwójnym.

Do wad rozwojowych narządu rodnego re­prezentowanych najczęściej należą anoma­lie macicy i pochwy. Całkowity brak prze­wodów kołośródnerczowych jest przyczyną braku macicy i pochwy. Zatrzymany roz­wój przewodów przyśródnerczowych lub czę­ściowa agenezja tkanek przewodu kołośródnerczowego daje macicę jednorożną (uterus unicornis) plus jej jajowód z lub bez pełnej formy szczątkowego rogu macicy po drugiej stronie.

Trzon macicy odpowiada miejscu połą­czenia się linii środkowej prawego i le­wego przewodu koło śródnerczowego. Prze­groda oddzielająca je zanika pod koniec trze­ciego miesiąca życia płodowego. Nieprawi­dłowe połączenia pomiędzy przewodami po­wodują takie wady jak: macica podwójna (uterus didelphys), macica łukowata (uterus arcuatus), macica dwórożna (uterus bicornis), przegrody pochwowe (vaginae septa). Rzadko występuje macica podwójna z po­dwójnymi jajnikami i jajowodami. Zahamo­wanie prawidłowego połączenia i kanaliza­cji przewodów kołośródnerczowych może być przyczyną wrodzonego braku pochwy i ma­cicy (aplasia vaginae et uteri).

Zarośnięcie szyjki macicy (atresia cervicalis) występuje zwykle w macicach podwój­nych w jednej z dwóch szyjek i może być przyczyną haematometra. Krew miesiącz­kowa nie znajdując ujścia do pochwy groma­dzi się w jamie macicy. Udrożnienie szyjki likwiduje tę wadę na stałe.

Zarośnięcie pochwy (atresia vaginae) roz­poznawane jest w okresie noworodkowym lub częściej w okresie pokwitania. Brak droż­ności błony dziewiczej objawia się w okresie dojrzewania pozornym brakiem miesiączki oraz napadowymi bólami w dole brzucha w odstępach 4-tygodniowych. Krew mie­siączkowa gromadzi się w pochwie (haema- tokolpos), później w jamie macicy (haema­tometra), a w zaniedbanych przypadkach w jajowodach (haematosalpinx). Rozpozna­nie ustala się na podstawie badania gine­kologicznego, podczas którego stwierdza się zarośnięcie pochwy, a w obrębie miednicy mniejszej guz o różnych rozmiarach w za­leżności od czasu jaki upłynął od menarche. Zarośnięta błona dziewicza jest mniej lub bardziej uwypuklona i często prześwieca przez nią stara, smołowata, gęsta krew. Le­czenie polega na chirurgicznym udrożnieniu pochwy.

Znaczenie kliniczne powyższych wad u dziewczynek jest znikome, podczas gdy w wieku rozrodczym anomalie te mogą być przyczyną powikłań położniczych, niedonoszenia ciąży lub rzadziej zaburzeń ginekolo­gicznych, takich jak: niepłodność i zaburze­nia cyklu miesięcznego.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.